กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในมือของเสิ่นอู้ถือดาบ กำลังวัดอยู่ที่ลำคอของเสิ่นเยวี่ย
ปกติแล้ว เมื่อมีดที่คมกริบเข้ามาใกล้ คนเราจะหลบหลีกโดยสัญชาตญาณ นี่คือสัญญาณอันตรายที่สมองส่งออกมา เป็นสัญชาตญาณป้องกันตัว
แต่เสิ่นเยวี่ยกลับราวกับมองไม่เห็นดาบเล่มนี้เลย ร่างกายไม่ตอบสนองใด ๆ ต่อมัน ราวกับว่านี่ไม่ใช่ดาบ แต่เป็นเพียงของเล่นชิ้นหนึ่ง
พูดอีกอย่างก็คือ ในชั้นจิตสำนึกอันลึกซึ้งของเสิ่นเยวี่ย ไม่ได้จัดมีดผ่าศพไว้ในขอบเขตของสิ่งของอันตรายเลย หรืออาจกล่าวได้ว่า จิตใต้จิตสำนึกของเธอมองว่าเครื่องมือชนิดนี้อยู่ในขอบเขตที่เธอควบคุมได้อย่างสมบูรณ์