กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ทันทีที่เสียงของเสิ่นอู้ดังขึ้น เสิ่นจี้เจ๋อก็หดตัวโดยไม่รู้ตัว พอได้สติก็แสร้งผ่อนคลายลงอีกครั้ง ทุกอย่างนี้เสิ่นเยวี่ยมองเห็นหมด
เธอวาง “ตำนานรักสุดเจ็บปวดของสี่หนุ่ม” ในมือลง แล้วถามเสิ่นจี้เจ๋อ “พี่สี่อยากเปิดประตูให้เขาไหม”
เสิ่นจี้เจ๋อพยักหน้า แล้วบอกเหตุผลที่ต้องเปิดประตู “ถ้าไม่เปิดให้เสี่ยวอู่ เขาจะเคาะประตูไม่หยุด”
เสิ่นจี้เจ๋อหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเน้นอีกครั้ง “ไม่หยุดเลย”
เสิ่นเยวี่ยเข้าใจแล้ว
เธอฟังเสียงเคาะประตูข้างนอกที่ยิ่งร้อนรนและแรงขึ้นเรื่อย ๆ แล้วขวางเสิ่นจี้เจ๋อที่กำลังจะไปเปิดประตู เริ่มถามอย่างใจเย็น วิเคราะห์อย่างมีเหตุผล (ไม่จริง) “พี่สี่ คิดว่าคนปกติจะเคาะประตูต่อเนื่องได้นานแค่ไหน”