กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยนั่งรถไปโรงเรียนคนเดียวเป็นครั้งแรกในรอบนาน ตอนที่เธอออกไป เสิ่นจี้เจ๋อมองเธอราวกับอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด
เสิ่นเยวี่ยเดาเอาเองว่าเสิ่นจี้เจ๋อคงอยากนั่งรถไปโรงเรียนกับเธอ แต่เธอเป็นแค่นักเรียนมัธยมต้น ส่วนพี่สี่ของเธอเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ระดับการศึกษาไม่เหมือนกันจึงไปโรงเรียนด้วยกันไม่ได้
เสิ่นเยวี่ยจึงปิดประตูรถโดยไม่รู้สึกอาลัยอาวรณ์ แล้วนอนลงบนเบาะหลังคนเดียว หลับตาลงอย่างสงบ
ส่วนเสิ่นจี้เจ๋ออ้ำอึ้งอยู่ตั้งนานก็ยังไม่กล้าพอที่จะบอกเสิ่นเยวี่ยว่าเขาช่วยเธอถักผมได้ ถึงแม้น้องสาวจะปล่อยผมสยายก็ดูสวยดี แต่ไปโรงเรียนโดยปล่อยผมแบบนั้นจะได้หรือ
เขาจำได้ว่าครูของน้องสาวดูเหมือนจะเป็นครูหนิวเหมือนกัน