เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 342 เสน่ห์อันผิดปกติของชุนเย่
เช้าวันรุ่งขึ้น โตเกียวก็มีหิมะตกลงมาอีกรอบ
ครั้งนี้ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนกับหิมะที่ตกก่อนหน้านี้หลายครั้งเพื่อสร้างบรรยากาศเทศกาล ยามนี้โตเกียวได้ก้าวเข้าสู่ช่วงเวลาที่หนาวเหน็บที่สุดอย่างเป็นทางการแล้ว การเดินอยู่บนถนนใหญ่ทำให้สายลมหนาวพัดกรูเข้าไปตามซอกเสื้อผ้าจนทำให้รู้สึกแทบไม่ไหว
ต่อให้ร่างกายของซาวายามะ ชุนเย่จะดีแค่ไหน วันนี้เขาก็ยอมใส่ชุดกันหนาวหนาเตอะอย่างไว้หน้าสุด ๆ
หลังจากส่งของขวัญที่เตรียมไว้ให้โมริคาวะ ริโฮะเรียบร้อยแล้ว เขาก็ขึ้นรถประจำทางอย่างไม่รีบเร็วกว่าเดิมเพื่อไปสมทบกับคนอื่นที่สถานี โดยกำหนดการเดินทางต่อไปคือโอซากะ
บ้านเกิดของซาวายามะ ชุนเย่ตั้งอยู่ที่เมืองเซ็นนัน โอซากะ ถ้าพูดตามหลักความจริงแล้ว เมืองเซ็นนันถือเป็นหนึ่งในเมืองที่ค่อนข้างห่างไกลของโอซากะทีเดียว นี่ไม่ได้มองจากมุมมองทางภูมิศาสตร์เพียงอย่างเดียว แต่ยังได้รับผลกระทบในด้านความเจริญอีกด้วย
ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อพูดถึงสิ่งที่น่าชื่นชมที่สุดของโอซากะ นอกจากแก๊งยามาคุจิ... เอ่อ นอกเหนือจากตำรวจยากูซ่าของพวกเขาแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ก็คงมีแค่สถานที่ท่องเที่ยวอย่างยูนิเวอร์แซลสตูดิโอที่สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนนับไม่ถ้วนให้มาเช็คอิน