0341

⬢⬢⬢

ตอนที่ 341 งานเลี้ยงคริสต์มาสของตระกูลซาวายามะ

ห้าโมงเย็น ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีโพล้เพล้

สายลมหนาวพัดพามาพร้อมกับกรุงโตเกียวที่ค่อย ๆ จมดิ่งลงสู่ม่านราตรี ทว่าผู้คนบนท้องถนนกลับไม่ลดลงเลย มีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่ในย่านที่ไม่นับว่าเป็นศูนย์กลางธุรกิจอย่างเขตชินจูกุก็เริ่มมีนักท่องเที่ยวต่างถิ่นปรากฏตัวให้เห็นอยู่ไม่น้อย สภาพความคึกคักบนท้องถนนยิ่งไม่ต้องพูดถึง รถติดจนแทบจะยาวเหยียดจากตรงนี้ย้อนกลับไปถึงโอซากะได้อยู่รอมร่อ

อย่างน้อยในมุมมองของอายาโนะ ยูอิ ก็เป็นเช่นนั้น

“จะบ้าไปแล้วหรือไงเนี่ย”

อายาโนะ ยูอิถักผมเป็นเปียเดี่ยวทิ้งตัวลงมาข้างหน้า มือถือแก้วกาแฟร้อนพลางจ้องมองสถานการณ์ฝั่งตรงข้ามถนนด้วยความพูดไม่ออก ผู้คนเบียดเสียดแน่นขนัดไปหมด จินตนาการได้เลยว่าพอไฟเขียวแล้ว ตัวเองจะต้องฝ่าคลื่นฝูงชนเดินข้ามไปอีกฝั่งอย่างยากลำบากขนาดไหน

ไม่น่าออกจากบ้านเลยจริง ๆ

อายาโนะ ยูอิเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาบ้างแล้ว แต่เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์ วันนี้เธอไม่เพียงต้องไปส่งการบ้านที่มหาวิทยาลัย แต่ยังต้องไปอธิบายเรื่องการขอหยุดเรียนกับอาจารย์อีกด้วย เพราะอย่างไรเสียหลังผ่านเทศกาลคริสต์มาสเธอก็ต้องกลับโอซากะแล้ว เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายหาตัวเธอไม่เจอ เธอจึงต้องไปรายงานให้อาจารย์จอมเฮี้ยบคนนั้นทราบล่วงหน้าไว้ก่อน

ไป ๆ มา ๆ วันคริสต์มาสอันแสนวิเศษกลับถูกตัวเองผลาญช่วงกลางวันไปจนหมดเกลี้ยง นี่เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่... อายาโนะ ยูอิถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดใจเล็กน้อย