0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 ความรู้สึกผิดศีลธรรมของจื๋อเย่

กินมื้อดึกเสร็จก็คือการอาบน้ำ และหลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็คือการล้มตัวลงนอนบนเตียงด้วยความง่วงงุน

ความจริงได้พิสูจน์อีกครั้งแล้วว่า การยกระดับสมรรถภาพร่างกายไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับงานที่ใช้สมองมากเท่าไหร่นัก

แม้จะเป็นคนที่แข็งแกร่งอย่างจือซานชุนเย่ หลังจากที่ต้องเดินทางมาทั้งวันและพิมพ์งานติดต่อกันหลายชั่วโมง ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวันพฤหัสบดีที่กำลังจะมาถึงซึ่งก็ยุ่งไม่แพ้กัน เขาต้องเก็บแรงเอาไว้ให้เพียงพอถึงจะสามารถเร่งทำงานต่อในวันรุ่งขึ้นได้

และคนที่เหนื่อยล้าก็ไม่ได้มีแค่เขาเพียงคนเดียว

ทันทีที่จือซานชุนเย่กลับห้องไปพักผ่อน ภายในห้องพักในเรือนของมิเนะ ชิโอริ ณ เวลานี้ก็ยังคงเปิดไฟสว่างอยู่

มิเนะ ชิโอริที่ติดตามโมริคาวะ ริโฮะจนยุ่งถึงหนึ่งทุ่มกว่าถึงได้กลับมายังวัดเงินกินคะคุจิ ในเวลานี้กำลังขมวดคิ้วแน่นอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ของตัวเอง

“เขียนได้...”