0156

⬢⬢⬢

ตอนที่ 156 ขยะของมาคิ

หลังจากหยิบโทรศัพท์กลับมาเช็กข้อความเสร็จ จือซานชุนเย่ก็ไม่ได้อยู่ในห้องนานนัก

เทียบกับมิยาซาวะ มาคิที่ตัวอ่อนระทวยนอนบนเตียงไม่อยากขยับแล้ว เขาดูผ่อนคลายกว่าอยู่มาก

เพื่อดูแลมิยาซาวะ มาคิที่ "ไม่ค่อยไหว" เขาจึงลงมือทำอาหารเช้าให้เธอด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก

ต้องรู้เอาไว้ว่าครั้งสุดท้ายที่เขาทำครัวน่าจะต้องย้อนไปถึงสมัยมัธยมปลายเลยด้วยซ้ำ

พอเข้ามหาวิทยาลัยกลับกลายเป็นขี้เกียจขึ้นเยอะ แม้แต่ตอนเช้าที่หิวก็แค่แวะซื้อของกินที่ร้านสะดวกซื้อลวกๆ อุปกรณ์ทำครัวบางอย่างในบ้านก็ไม่รู้ว่าไม่ได้ใช้มานานแค่ไหนแล้ว

แต่โชคดีที่ฝีมือทำครัวยังไม่ขึ้นสนิม หรือจะพูดว่าภายใต้การหนุนของ "การยกระดับทักษะ" มันกลับดีขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

ดีขนาดที่จือซานชุนเย่ถึงกับคิดว่าถ้าเขาได้กลับไปใช้ชีวิตมัธยมปลายอีกครั้ง แล้วเอารางวัลจากระบบนี้ไปทำของกินเล่นขายในงานเทศกาลวัฒนธรรม บางทีอาจคว้าที่หนึ่งด้านฝีมือทำครัวมาก็ได้