เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 155 ความเสียดายและความน้อยเนื้อต่ำใจของมาคิ
หลายชั่วโมงต่อมา จือซานชุนเย่จำต้องลุกขึ้นจากเตียงอีกครั้ง
เหตุผลที่บีบให้เขาต้องลุกก็เรียบง่ายมาก บนเตียงทั้งเตียงไม่มีที่ไหนสะอาดเหลืออยู่เลย
ในสภาพเช่นนี้ มีเพียงการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกผ้านวมเท่านั้นถึงจะแก้ปัญหาได้
เพียงแต่มองดูเด็กสาวที่นอนคว่ำหน้าหลับสนิทอยู่บนเตียง เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัวขึ้นมาบ้าง
“ไม่ว่าจะพูดยังไง นี่มันก็ออกจะเกินเบอร์ไปหน่อยแล้วมั้ง...” เขาอดบ่นพึมพำออกมาไม่ได้ประโยคหนึ่ง
ทว่าเห็นได้ชัดว่า มิยาซาวะ มาคิ ที่จมดิ่งสู่นิทราอันแสนหวานไปแล้วย่อมไม่อาจตอบรับคำพูดของเขาได้
ถึงตอบรับได้ อย่างมากที่สุดก็คงแค่ลุกขึ้นมาด้วยความอับอายปนโมโหแล้วพยายามจะกัดเขาเท่านั้น
“ช่างเถอะ คืนนี้เธอก็เหนื่อยมากแล้วเหมือนกัน”