กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 เวทมนตร์วารีไร้บทสวด
กิริยาการกินของมิยาซาวะ มาคิ มีแต่ต้องใช้คำว่าดูไม่ได้มาบรรยายเท่านั้น
เธอพาดขาข้างหนึ่งไว้ตรงขอบเก้าอี้ ส่วนขาอีกข้างก็โก่งปลายเท้าแล้วเริ่มแกว่งไปมา ท่าทางตอนกินบะหมี่ราวกับจงใจซดให้เกิดเสียงซูดซาด บนใบหน้ายังแสดงสีหน้าภาคภูมิใจอย่างยิ่งออกมาอีกด้วย
และด้วยอานิสงส์จากการกระทำนี้ สายตาของจือซานชุนเย่เพียงแค่เหลือบมองต่ำลงไปนิดหน่อย ก็มองเห็นผิวพรรณต้นขาอันเรียบเนียนอ่อนนุ่มของเด็กสาว นั่นคือภาพลักษณ์อันเย้ายวนที่มีสีขาวอมชมพูหลังเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ
"ยัยนี่คงจะจงใจสินะ?"
จือซานชุนเย่คิดในใจ
ใช่แล้ว เขารู้สึกว่ามิยาซาวะ มาคิ น่าจะจงใจ จงใจอยากจะทำตัวให้แตกต่างจากมานะผู้เป็นพี่สาว