กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 เจินเหรินช่วยด้วย!
ฉางเสวียนจื่อเหยียดกายตรงขึ้น จู่ ๆ ก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง “แต่ท่านเซียน หากท่านช่วยอันชินหวาง นั่นมิเท่ากับปล่อยเสือเข้าป่าหรอกหรือ?”
“ถึงเวลานั้นหากเขาสมคบกับพรรคพวกเก่า ไม่รู้ว่าจะทำเรื่องชั่วช้าสามานย์ไปอีกเท่าไหร่ และสร้างความเดือดร้อนให้ผู้คนอีกกี่มากน้อย?”
อวิ๋นเหยาโบกมือให้ พร้อมส่งสายตาที่บอกให้เขาวางใจ “วางใจเถิด เขาหนีไม่พ้นหรอก”
ฉางเสวียนจื่อยังอยากถามต่อ แต่อวิ๋นเหยาลุกขึ้นยืนเตรียมจะจากไปแล้ว
“เจ้าทำตามที่ข้าบอกก็พอ ทุกอย่างอยู่ในกำมือของท่านเซียนผู้นี้แล้ว”
ฉางเสวียนจื่ออ้าปากค้าง สุดท้ายก็พยักหน้า “รับทราบ นักพรตผู้น้อยขอน้อมรับพระประสงค์ของท่านเซียน”
เป็นไปตามที่อวิ๋นเหยาคาดการณ์ไว้ ยามเที่ยงวันถัดมาฉางเสวียนจื่อก็มาหา