กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 เป็นคนซื่อตรงและมีหลักการ
ภายในห้องมืดมิดสนิท ฉางเสวียนจื่อนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง เสียงกรนดังขึ้นลงเป็นจังหวะ ราวกับเสียงกบยามค่ำคืนร้องระงมรับส่งกันไม่ขาดสาย
ผ้าห่มถูกถีบตกไปอยู่บนพื้น เท้าข้างหนึ่งโผล่ออกมาด้านนอก นิ้วเท้ายังกระดิกเป็นพัก ๆ ไม่รู้กำลังฝันหวานอันใดอยู่
อวิ๋นเหยายืนอยู่ข้างเตียง กระแอมไอเคลียร์ลำคอคราหนึ่งแล้วตะโกนว่า “นี่! ฝนตกแล้ว! ยังไม่รีบลุกขึ้นมาเก็บเสื้อผ้าอีก!”
ฉางเสวียนจื่อยังไม่ทันลืมตาด้วยซ้ำ ก็เด้งตัวลุกพรวดขึ้นมาจากเตียง รองเท้ายังไม่ทันสวม ก็วิ่งเท้าเปล่าออกไปข้างนอก พลางวิ่งพลางร้องตะโกนว่า “เร็วเข้า ๆ ๆ! เก็บเสื้อผ้า! อย่าให้โดนฝนเปียกเชียว!”
เขากระชากเปิดประตูห้องแล้วพุ่งออกไป… จากนั้นก็ชะงักงัน