กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 เรื่องของมนุษย์ ไม่ต้องให้สัตว์เดรัจฉานอย่างเจ้ามากังวล
อี้ฉงขุยลืมตาขึ้นมอง ก็พบว่าปลายดาบหยุดอยู่ตรงหน้าลำคอเพียงหนึ่งชุ่น ตัวดาบถูกนิ้วมือเรียวขาวผ่องคู่หนึ่งคีบเอาไว้แน่น
ผู้มาเยือนคือเด็กสาวผู้ไว้ผมมวยจุก สวมชุดหรูฉวินสีเขียวมรกต นางยืนยิ้มแย้มอยู่ตรงหน้า ราวกับปรากฏกายขึ้นมาจากความว่างเปล่า
ม่านตาของผู้บัญชาการองครักษ์เงาหดเกร็งฉับพลัน มือสั่นเทาอย่างมิอาจหักห้าม
เขาคิดจะชักดาบกลับ ทว่ามันกลับคล้ายถูกเชื่อมติดแน่น ไม่ว่าจะออกแรงเพียงใดก็ดึงไม่ขยับ
“ข้าว่านะพวกเจ้า” อวิ๋นเหยาเอียงคอมองเขา น้ำเสียงแผ่วเบาลอยล่อง แฝงความรังเกียจอยู่หลายส่วน “พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่? ถ้าไม่กำลังฆ่าคนอยู่ ก็คงอยู่ระหว่างทางไปฆ่าคน ไม่รู้จักเคารพชีวิตผู้อื่นเอาเสียเลย”