เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 มีแต่คนตายเท่านั้นที่ปิดปากสนิท
ยามนี้อี้ฉงขุยกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะในห้องหนังสือ ชาตรงหน้าเย็นชืดไปนานแล้ว ทว่าเขาไม่ได้จิบเลยแม้แต่คำเดียว
ตั้งแต่ช่วงบ่ายของวันนี้เป็นต้นมา เปลือกตาขวาของเขาก็กระตุกไม่หยุด กระตุกจนจิตใจเขาว้าวุ่นกระสับกระส่าย
เมื่อครู่องครักษ์เงาในจวนยังมารายงานอีกว่า เมืองหลวงส่งคนมาแล้ว และเข้ามาในจวนเป็นที่เรียบร้อย ภายในใจของเขาจึงยิ่งหวั่นวิตกจนนั่งไม่ติด
พอได้ยินเสียงประตูห้องหนังสือถูกผลักเปิด อี้ฉงขุยก็รีบลุกขึ้นเดินไปต้อนรับทันที
ผู้บัญชาการองครักษ์เงาก้าวเดินเข้ามา โดยมีคนอีกสิบกว่าคนติดตามอยู่ด้านหลัง ปิดกั้นหน้าประตูห้องหนังสือไว้จนแน่นขนัด
“เชิญทุกท่านด้านใน!” อี้ฉงขุยแสร้งทำเป็นสงบนิ่งบนสีหน้าพลางผายมือเชิญคนเข้ามา เอ่ยถามว่า “ท่านอ๋องมีสิ่งใดจะรับสั่งหรือ?”