กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 135 เด็กน่าสงสาร ต้องทนทุกข์เปล่า ๆ ตั้งสามปี
ปีนั้นเฉียวเซียนเหอยังสอบไม่ติด ผ่านไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ประสบภัย จึงได้ช่วยชีวิตสองพ่อลูกออกมาจากซากปรักหักพัง
ผู้เป็นพ่อบาดเจ็บสาหัส ก่อนสิ้นใจได้ฝากฝังลูกสาวไว้กับเฉียวเซียนเหอ บอกว่าหากไม่รังเกียจ ก็ให้ลูกสาวแต่งงานเป็นภรรยาของเขา
หากรังเกียจ ก็ให้อยู่ข้างกายเป็นหญิงรับใช้ปัดกวาดเช็ดถู ขอเพียงให้ลูกสาวมีที่ซุกหัวนอนก็พอ
พูดถึงตรงนี้เฉียวเซียนเหอก็ยิ้มเจื่อน “ยามนั้นข้าจนกรอบจนแทบไม่มีกิน จะมีสิทธิ์อะไรไปรังเกียจ?”
“เพียงแต่รู้สึกว่าการฉวยโอกาสตอนผู้อื่นลำบากนั้นไม่เหมาะ จึงบอกว่าจะรับเลี้ยงดูนางไว้ก่อน วันหน้าหากนางมีที่พึ่งพิงที่ดีกว่า ก็สามารถจากไปได้ทุกเมื่อ”