กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 โรคของนาง ข้ารักษาได้
เฉียวเซียนเหอพาคนทั้งหลายตรงไปยังห้องโถงกลาง ห้องโถงกลางของจวนเฉียวไม่ใหญ่นัก การจัดวางเรียบง่าย ทว่าเก็บกวาดจนสะอาดสะอ้าน
หญิงรับใช้ยกน้ำชาขึ้นมาถวายอย่างรวดเร็ว เป็นชาหลงจิ่งชั้นยอด น้ำชาใสกระจ่าง กลิ่นหอมโชยแตะจมูก
อวิ๋นเหยายกขึ้นมาจิบคำหนึ่ง พยักหน้า “ชาดี”
เฉียวเซียนเหอนั่งอยู่บนตำแหน่งเจ้าตระกูล สายตากวาดมองไปบนร่างของคนทั้งหลาย พลันเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ฟังสำเนียงของทุกท่าน คล้ายจะมาจากเมืองหลวงหรือ?”
เซียวเฉิงอวี่กำลังจะอ้าปาก อวิ๋นเหยาก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน นางวางถ้วยชาลง มองเฉียวเซียนเหอยิ้ม ๆ “ท่านเฉียวฉลาดจริง ๆ ถึงกับฟังออกด้วย”