กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ธรรมเนียมตั้งได้ก็ย่อมทำลายได้
ตาเฒ่าผู้นั้นคือเทพประจำเมืองจัวโจว เมื่อเห็นอวิ๋นเหยามาถึงอย่างรวดเร็วก็รีบวางกระต่ายย่างแล้วลุกขึ้นทำความเคารพอย่างนอบน้อม
ข้าน้อยผู้เฒ่าขอคารวะแม่นางอวิ๋น
อวิ๋นเหยาจ้องมองกองเนื้อที่อยู่ตรงหน้าพลางรู้สึกปวดตาขึ้นมาทันที เทพสามารถอ้วนได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ???
นางยกมือขึ้นนวดขมับพลางเอ่ยอย่างจนใจ “เจ้าดูแก่จริง แต่มิได้มีความเล็กสักนิด”
เนื้อก้อนกลมบนใบหน้าของเทพประจำเมืองจัวโจวสั่นไหวเล็กน้อย เขาเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน “เป็นความผิดของข้าน้อย……เป็นความผิดของข้าน้อยเอง ขอแม่นางอวิ๋นได้โปรดอภัย”
เซียวเฉิงอวี่ มู่ปิ่งเชียน และองค์หญิงแปดเห็นท่าทางที่ดูสนิทสนมของทั้งคู่ก็เผยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น