กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ร้อยทั้งร้อยเป็นฝีมือแม่หนูคนนั้น
ตอนนี้องค์รัชทายาทตื่นแล้ว กำลังขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือ มองความเละเทะเกลื่อนพื้น สีหน้าซีดเขียวคล้ำ
หลังจากตื่นขึ้นมา เขาลองซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่ว่าจะออกแรงเพียงใด สิ่งที่เปล่งออกมาจากปากก็มีเพียงเสียง “โฮ่ง ๆ ๆ” เท่านั้น
เป็นเช่นนี้แล้ว วันหน้าจะยังตั้งตัวพบหน้าผู้คนได้อย่างไร?
ในใจองค์รัชทายาททั้งอับอายทั้งพิโรธ แอบปฏิญาณไว้ในใจ ต้องลากตัวผู้อยู่เบื้องหลังที่ทำร้ายเขาออกมาให้ได้ ให้อีกฝ่ายตายทั้งเป็น ทนทรมานประหารแล่เนื้อจนสิ้นลมหายใจ จึงจะสลายความอัปยศอดสูครั้งใหญ่ในวันนี้ได้
เพียงแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในยามนี้ คือทำอย่างไรจึงจะกลับคืนสู่สภาพเดิมได้โดยเร็ว