เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ภาพจากผู้ซื้อกับภาพจากผู้ขาย
ในใจของเทพประจำเมืองหวาดหวั่นไม่หยุด จึงไม่อาจปรากฏกายได้ในทันที
องครักษ์มองซ้ายมองขวา มองบนมองล่าง… ทว่ากลับไม่พบสิ่งใดเลย
“ไม่ได้ผลจริง ๆ ด้วย ช่างเถอะ รีบกลับดีกว่า!”
เขาถอนหายใจคราหนึ่ง เก็บกระดาษยันต์ที่เหลืออีกหนึ่งแผ่นกลับเข้าอกเสื้อ แล้วหมุนตัวเดินออกไปข้างนอก
ในเวลานั้นเอง ด้านหลังขององครักษ์ก็พลันมีเสียงทุ้มต่ำหนักแน่นดังขึ้น
“หยุดนะ!”
องครักษ์หันขวับกลับไปทันที พลันเห็นเงามายาแสงทองอร่ามร่างหนึ่งเดินออกมาจากเทวรูป
เงามายานั้นสูงถึงหนึ่งจั้ง สวมมงกุฎ สวมชุดคลุมลายมังกร สีหน้าเคร่งขรึม ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความน่าเกรงขามที่ทำให้แข้งขาอ่อนแรง
ขาขององครักษ์อ่อนยวบลงตรงนั้นทันที เขาทรุดลงคุกเข่าบนพื้นเสียงดัง “ตุบ” ทั้งร่างหมอบราบกับพื้น มิกล้าแม้แต่จะเงยหน้า