กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 เหตุใดไม่มาหาข้าโดยตรง?
ยามที่อวิ๋นเหยามาถึงโถงหลังสำนักนครหลวง สวี่หวยอันกำลังนั่งกลัดกลุ้มอยู่หน้ากองบันทึกคดี คิ้วของเขาขมวดจนแทบจะผูกเป็นปมตาย
“ท่านสวี่ ยุ่งอยู่หรือ?” เสียงใสกระจ่างของอวิ๋นเหยาดังมาจากทางประตู
สวี่หวยอันเงยหน้าขึ้น เห็นว่าเป็นอวิ๋นเหยาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกเปลือกตา
สัญชาตญาณบอกเขาว่า แม่หนูคนนี้โผล่มาทีไรไม่มีเรื่องดีแน่
ทว่าเขาก็ยังเอ่ยถามออกไปก่อน “แม่นางอวิ๋น ท่านไม่มาเยือนโถงนี้หากไม่มีเรื่อง วันนี้มาหาข้ามีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่?”
อวิ๋นเหยานั่งลงฝั่งตรงข้ามโดยไม่เกรงใจ เอื้อมมือหยิบกาน้ำชาบนโต๊ะมารินใส่ถ้วยให้ตนเอง
ดื่มไปอึกหนึ่งถึงค่อยเอ่ยอย่างเฉื่อยชา “ข้าจะมาแจ้งความ”