กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 หน้าตาขี้เหร่ยังไม่ให้คนพูดอีก?
ฮูหยินกั๋วกงชะงักไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางหันไปมองทิศทางที่มาของเสียง จึงได้สังเกตเห็นว่าข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าสวี่มีเด็กสาวอายุราวสิบห้าสิบหกปีนั่งอยู่คนหนึ่ง
นางสวมชุดหรูฉวินสีเขียวมรกต เกล้าผมเป็นผมมวยจุก ผิวพรรณขาวผ่องนุ่มนิ่ม ในมือยังถือขนมที่กัดค้างไว้ครึ่งชิ้น
“แม่นางท่านนี้คือ……?” ฮูหยินกั๋วกงมองไปทางฮูหยินผู้เฒ่าสวี่
ฮูหยินผู้เฒ่าสวี่รีบแนะนำ “นางก็คือแม่นางอวิ๋นคนที่ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟัง ว่าเป็นผู้ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ในตอนนั้น”
จากนั้นก็แนะนำกับอวิ๋นเหยาว่า “เหยาเหยา ท่านผู้นี้ก็คือฮูหยินกั๋วกง”
อวิ๋นเหยาไม่ได้ลุกขึ้นทำความเคารพ นางยกมือซ้ายขึ้นโบกไปมา “สวัสดีฮูหยินกั๋วกง!”