เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 ได้เวลาจบเรื่องแล้ว
ยามจิ้งหมิงมานั้นนั่งรถม้าของจวนเจิ้นอันโหวมา แต่เนื่องจากรีบร้อนจากไป ทั้งเรื่องราวก็ยังมิได้รับการสะสาง เขาจึงมิตัดใจให้จวนเจิ้นอันโหวส่งรถม้าไปส่งตนกลับ ได้แต่เดินเท้าออกจากเมือง
สามเณรน้อยอุ้มอาวุธเวท วิ่งเหยาะ ๆ ตลอดทางจึงพอจะตามทัน “อาจารย์ อาจารย์! ท่านรอข้าด้วยขอรับ!”
จิ้งหมิงมีเรื่องในใจ ย่อมมิได้ยินเสียงร้องตะโกนของสามเณรน้อย เอาแต่ก้มหน้าจ้ำอ้าว บนหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ
ลูกประคำของเขาแตกกระจาย ทั้งยังได้รับบาดเจ็บมิใช่น้อย บำเพ็ญเพียรมาหลายสิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่พ่ายแพ้ยับเยินเช่นนี้
ผีหญิงตนนั้น มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่?
จิ้งหมิงกำลังคิดอย่างใจลอย ทันใดนั้นก็มีคนสองคนโผล่พรวดออกมาเบื้องหน้า ขวางทางเดินของเขาไว้
“เจ้าอาวาสจิ้งหมิง! เจ้าอาวาสจิ้งหมิงโปรดรอก่อนขอรับ!”
จิ้งหมิงเงยหน้าขึ้น ก็แลเห็นชายฉกรรจ์ในชุดบ่าวชายสองคนยืนหอบหายใจอยู่ตรงหน้า เห็นได้ชัดว่าวิ่งกระหืดกระหอบมา
“พวกท่านทั้งสองตามหาอาตมามีเรื่องอันใดหรือ?” จิ้งหมิงขมวดคิ้วถาม