เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ท่านเซียนผู้นี้เพศหญิง ชอบผู้ชาย
หลังจากส่งโจวหมิงหัวกลับไป พร้อมด้วยทั้งบุญและเงินทองที่เก็บเกี่ยวมาได้เต็มกำมือ อารมณ์ของอวิ๋นเหยาก็เรียกได้ว่าเบิกบานอย่างยิ่ง จนเดินเหินก็คล้ายจะมีลมพัดพา
เมื่อเดินออกมาจากบ้านเก่าตระกูลโจว ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
อวิ๋นเหยาไม่ได้กลับบ้าน แต่กลับเลี้ยวโค้งมุ่งตรงไปยังสำนักนครหลวง
ยามนี้สวี่หวยอันกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานเพื่อตรวจตราเอกสารราชการ ตรงหน้ากองเป็นแฟ้มคดีดั่งภูเขา คิ้วของเขาขมวดจนแทบจะกลายเป็นอักษรชวนแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็เงยหน้าขึ้นเห็นอวิ๋นเหยาเดินเข้ามาทางประตูอย่างมาดมั่น ในมือยังถือห่อกระดาษน้ำมันที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนออกมา
“โอ้ ท่านสวี่ ยังทำงานล่วงเวลาอยู่อีกหรือ?” อวิ๋นเหยาฉีกน่องเป็ดออกข้างหนึ่งยื่นไปตรงหน้าสวี่หวยอัน “เป็ดย่าง เพิ่งออกจากเตาร้อน ๆ ท่านจะรับสักหน่อยไหม?”
สวี่หวยอันมองน่องเป็ดที่ยังมีไอร้อนพุ่งออกมาแวบหนึ่ง แล้วมองใบหน้ายิ้มแย้มของอวิ๋นเหยา มุมปากเขากระตุกวูบแต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับ
“แม่นางอวิ๋นมาหาดึกดื่นป่านนี้ คงไม่ได้มาเพียงเพื่อเลี้ยงเป็ดย่างข้าน้อยหนึ่งน่องกระมัง?”
อวิ๋นเหยาดึงน่องเป็ดกลับมา กัดไปคำหนึ่งแล้วนั่งลงตรงข้ามเขา พร้อมกับไขว่ห้าง “แน่นอนว่าไม่ใช่ ที่ให้เป็ดท่านนั่นก็เพียงเพราะมารยาท หลัก ๆ คือมาส่งคดีให้ท่านต่างหาก”