กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ฮูหยินผู้เฒ่าสวี่ฟื้น
หมอประจำจวน “พลั่ก” คุกเข่าลงกับพื้น เสียงสั่นสะท้าน “ท่าน…ท่านขอรับ โรคของฮูหยินผู้เฒ่ามาแรงเช่นนี้ ข้าน้อย…ข้าน้อย…”
“เจ้าอะไรเจ้า? เจ้ารีบพูดมาเดี๋ยวนี้!” สวี่หวยอันคว้าคอเสื้อหมอประจำจวนไว้หมัดหนึ่ง ในดวงตาที่เคยไม่เปลี่ยนสีแม้ภูเขาไท่ซานถล่มตรงหน้า บัดนี้เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว
หมอประจำจวนก้มหน้า ไม่กล้ามองเขา “ข้าน้อยมีฝีมือทางการแพทย์จำกัด เกรงว่า…”
สวี่หวยอันเข้าใจความหมายของเขาในชั่วพริบตา ผลักเขาออกไปทีหนึ่ง จากนั้นล้วงป้ายเอวของสำนักนครหลวงออกจากอก โยนให้พ่อบ้านที่รออยู่ข้าง ๆ
“ถือป้ายเอวของข้าไปเชิญหมอหลวงจากในวัง…”