เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 เจ้าพูดได้แค่คำเดียวหรือ?
อวิ๋นเหยาทิ้งก้นนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเขา แล้วยกขาไขว่ห้าง
“มาร้องทุกข์ขอความเป็นธรรมจากเจ้าน่ะสิ”
สวี่หวยอันขมวดคิ้ว “หากจะร้องทุกข์ขอความเป็นธรรมโปรดไปตีกลองที่ศาลาว่าการมณฑล ที่นี่เป็นห้องว่าการของข้า มิใช่สถานที่ร้องทุกข์”
“อย่าไปสนใจรายละเอียดจุกจิกนักเลยน่า!” อวิ๋นเหยาโบกมือ เท้าคางเอ่ยว่า “พยานของข้าเป็นคนตาย พูดให้ถูกก็คือเป็นผีตนหนึ่ง”
“ไปที่โถงใหญ่ข้าเกรงว่าจะทำผู้อื่นตกใจกลัวเอา”
สีหน้าของสวี่หวยอันยิ่งคล้ำลงอีกหลายส่วน ในแววตาพาดผ่านความรำคาญใจขึ้นมาสายหนึ่ง
ผีรึ? ในโลกนี้จะมีผีมาจากที่ใดกัน?
แม่หนูนี่มาก่อกวนกระมัง?
ยังมีราชการอีกมากที่ต้องให้เขาจัดการ สวี่หวยอันไม่อยากเสียเวลาไปกับการอยู่ร่วมก่อความวุ่นวายกับคุณหนูธิดาที่ว่างจนไร้สาระ