กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 พวกเจ้าดีใจกันเร็วเกินไปแล้ว
กลับมาถึงลานบ้านของฮูหยินอัครเสนาบดี อวิ๋นเหยาไม่เกรงใจเลย ยื่นมือข้างหนึ่งไปทางอัครเสนาบดี ท่าทางน้อย ๆ น่ารักน่าเอ็นดูจนเกินบรรยาย “ท่านอัครเสนาบดี คนหายดีหมดแล้ว จ่ายเงินเถิด!”
อัครเสนาบดีมองใบหน้าน้อย ๆ ที่ดูไร้พิษภัยของนาง จำใจยื่นตั๋วเงินปึกหนึ่งให้ไป
อวิ๋นเหยาคว้าไปทันที ไม่ได้นับสักใบ ยัดเข้าในอ้อมอกโดยตรง ดวงตาหยีจนเหลือเพียงเส้นเดียว
เมื่อมี 3,000 ตำลึงนี้แล้ว ก็สามารถซื้อเรือนหลังเล็กสองช่วงในเมืองหลวงได้ นางกับเฒ่าหลี่ก็ไม่ต้องไปนอนในโพรงใต้สะพานผุ ๆ นั้นอีก
เงินที่เหลือยังพอใช้ชีวิตได้อีกนาน ดีใจ ดีใจ ดีใจ! เรื่องสำคัญพูดสามครั้ง!