กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 นี่คือปฏิกิริยาปกติ
ในจังหวะที่อัครเสนาบดีอดไม่ได้ที่จะชักไม้ตีรองเท้าออกมาอีกครั้ง เซียวเฉิงอวี่ก็ร้องอุทานขึ้นมาทันใดว่า “ท่านแม่! ท่านแม่ขยับแล้ว!”
อัครเสนาบดีพุ่งเข้าไปทันที ก็เห็นเปลือกตาของฮูหยินตัวเองสั่นเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ลืมขึ้น
“อือ…” ฮูหยินอัครเสนาบดีมองมุ้งเตียงเหนือศีรษะอย่างเหม่อลอย เสียงแหบพร่า “ข้า…ข้านี่หลับไปนานเท่าไรแล้ว?”
ฮูหยินอัครเสนาบดีรู้สึกเพียงว่าตนฝันยาวนานเหลือเกิน ในฝันนางพบคนแปลกหน้ามากมาย พวกเขาอยู่ในความมืด สีหน้าเหม่อลอย เคลื่อนไปทางเดียวกันอย่างช้า ๆ