กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 37: ศิษย์พี่ใหญ่กลับเขา ศิษย์เหมาซานตั้งแถวต้อนรับ!
ประตูสำนักแห่งเขาเหมาซาน
บันไดหินเขียวทอดขึ้นไปทีละชั้น ท่ามกลางเมฆหมอกที่ลอยอ้อยอิ่ง
สองข้างทางมีต้นสนโบราณสูงใหญ่ ลมภูเขาพัดผ่านจนเกิดเสียงคลื่นสนดังเป็นระลอก
หลังเสียงระฆังดังขึ้นสามครั้ง บริเวณหน้าประตูสำนักก็เงียบกริบลงในทันที
ศิษย์แห่งเขาเหมาซานยืนเรียงรายอยู่สองข้างทาง
มีทั้งศิษย์รุ่นเยาว์และศิษย์ฝ่ายธุรการที่เข้าสำนักมาหลายปีแล้ว
สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังเงาร่างตรงปลายทางขึ้นเขา
หลี่ฉางเซิง
ศิษย์พี่ใหญ่แห่งศิษย์รุ่นที่สามสิบห้าแห่งเขาเหมาซาน