บทที่ 36: ระหว่างทางกลับเขา สือเจียนเริ่มยอมรับศิษย์พี่ใหญ่แบบปากแข็ง

บทที่ 36: ระหว่างทางกลับเขา สือเจียนเริ่มยอมรับศิษย์พี่ใหญ่แบบปากแข็ง

เช้าตรู่ของวันถัดมา

หมอกสีขาวนอกวัดร้างสลายไปแล้ว

ร่องรอยจากการต่อสู้เมื่อคืนยังคงเห็นได้อย่างชัดเจน

พื้นดินเต็มไปด้วยหลุมบ่อ

เศษกระดูกสีขาวกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้น

ซากรถศพกระดูกขาวหลายคันถูกอาเก้ากับเชียนเฮ่อใช้เปลวไฟจากยันต์เผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

ส่วนเศษกระดูกของศพยักษากระดูกขาวก็ถูกสือเจียนใช้วิชาอัสนีระเบิดจนแหลกละเอียด

สิ่งอัปมงคลแห่งเขาหยินซานแบบนี้จะเก็บไว้ไม่ได้

ไม่อย่างนั้นถ้าผู้บำเพ็ญอธรรมคนอื่นมาเก็บไปได้ ก็อาจนำไปหลอมสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาอีก