กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 278 เชี่ยเอ๊ย แม่งเอ๊ย ตาเฒ่าเจิ้งแกเล่นฉันแล้ว!
"เหอะ ยังจะบินหนีอีกนะ" ผู้ปลุกพลังระดับสี่ของตระกูลลู่แสยะยิ้มเยาะ
แต่เมื่อครู่เขาก็แค่ลงมือส่งๆ ไปเท่านั้น นกหนีไปได้ก็ช่างมันเถอะ
พอมองเห็นว่านกน้อยตัวนั้นบินไปทางทิศเหนือ ความเคลือบแคลงสงสัยหยาดสุดท้ายในใจเขาก็มลายหายไปทันที
หากเป็นนกสอดแนมอย่างที่จ้าวซุ่นบอกไว้จริงๆ มันก็ควรจะบินกลับไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สิ
ทางเลือกแรกที่สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของนกตัดสินใจออกมานั้นยากที่จะแปรเปลี่ยนได้
"เป็นไงบ้าง ยังรู้สึกว่ามีคนจ้องมองอยู่อีกไหม" ผู้ปลุกพลังระดับสี่ของตระกูลเจิ้งเอ่ยแซว
ผู้ปลุกพลังระดับสี่ของตระกูลลู่ลองสัมผัสดูอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ก็ไม่มีความรู้สึกเช่นนั้นแล้วจริงๆ
ดูท่าคงจะคิดมากเกินไปจริงๆ