บทที่ 277 นายรู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังจ้องอยู่บ้างไหม?

บทที่ 277 นายรู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังจ้องอยู่บ้างไหม?

ต่อการยั่วยุของคนผู้นั้น จ้าวซุ่นเพียงแค่ยิ้มบางๆ ไม่ได้มีปากเสียงอะไรด้วย

คนวัยทองอารมณ์ไม่ค่อยดีก็พอเข้าใจได้

ตอนนี้เพื่อความสามัคคีในทีม จึงไม่มีความจำเป็นต้องไปขัดแย้งกับพวกเขาจนตึงเครียด

ยังไงก็ต้องเคารพคนแก่เมตตาเด็กนี่นะ

ความอดทนอดกลั้นแค่นี้ครึ่งเซียนจ้าวยังพอมีอยู่

หลินเซี่ยงไห่จมสู่ห้วงความคิดโดยไม่ได้เอ่ยปาก

"ไม่แน่ว่าความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของพวกเราอาจจะตกอยู่ในสายตาของศัตรูแล้วก็ได้ หัวหน้าหลินคอยระวังไว้หน่อยก็แล้วกันครับ!" จ้าวซุ่นทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป

คำพูดบอกไปหมดแล้ว เขาก็ขอถอยดีกว่า

สิ่งที่ควรพูดเขาก็พูดไปแล้ว เขาไม่ได้เป็นหัวหน้าทีม แถมระดับการบำเพ็ญเพียรก็ถือว่าต่ำที่สุดในที่นี้