บทที่ 224 ผลึกหยวน 100 ก้อนนี้ก็จะเป็นของนาย

บทที่ 224 ผลึกหยวน 100 ก้อนนี้ก็จะเป็นของนาย

“หลานชายฉันไปเป็นทหารในกองพลว่านเจียง หลินว่านเจียงก็จัดสรรบ้านให้เขา แถมยังอนุญาตให้พวกเราย้ายมาอยู่ด้วยกันที่นี่!”

พอพูดถึงตรงนี้ ชายชราก็แอบรู้สึกภาคภูมิใจอยู่ไม่น้อย

เพียงเพราะหลานชายของเขาเป็นทหารของหลินว่านเจียง

“งั้นหลานชายของคุณตาต้องเป็นนายทหารระดับสูงของกองพลว่านเจียงแน่เลยสิครับ!” ชายวัยกลางคนแซ่หวังรู้สึกยินดีอยู่ในใจ

ไม่นึกเลยว่าแค่สุ่มถามคนทั่วไปก็ดันเจอญาติของระดับสูงในกองพลว่านเจียงเข้าแล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้ โอกาสที่พวกเขาจะได้ข้อมูลข่าวสารที่เป็นประโยชน์ก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีก

ทว่าตอนนั้นเอง ชายชรากลับหัวเราะพลางส่ายหน้า “หึๆ หลานชายฉันจะเป็นนายทหารระดับสูงได้ยังไงกัน เขาเพิ่งเข้าร่วมกองพลว่านเจียงได้แค่ไม่กี่เดือนเอง!”