บทที่ 223 ผู้เฒ่าครับ ขอถามหน่อยว่าคุณรู้จักหลินว่านเจียงไหม?

บทที่ 223 ผู้เฒ่าครับ ขอถามหน่อยว่าคุณรู้จักหลินว่านเจียงไหม?

“นี่คุณ ตาแก่เอ๊ย เลอะเลือนไปแล้วหรือไง?” แม่ของซูหว่านหว่านดึงตัวเขาไว้

“อย่ามาห้ามฉัน เรื่องแบบนี้ฉันยอมไม่ได้เด็ดขาด!” พ่อของซูหว่านหว่านรู้สึกเหมือนกะหล่ำปลีชั้นดีที่อุตส่าห์ปลูกมาโดนหมูคาบไปแทะ

เขาต้องหาที่ระบายอารมณ์ให้ได้!

“นี่คุณแกล้งโง่หรือโง่จริงเนี่ย? หลายวันมานี้ลูกสาวอยู่กับใครคุณไม่รู้หรือไง?” แม่ของซูหว่านหว่านกลอกตาใส่

“ก็...หลายวันนี้ลูกอยู่กับน้องว่านเจียงไง เมื่อวานยังมากินข้าวที่บ้านเราอยู่เลย!” พ่อของซูหว่านหว่านเกาหัวแกรกๆ ก่อนจะฉุกคิดขึ้นได้ “คุณหมายความว่า ลูกสาวเราเพิ่งจะเสียตัวให้เขาเหรอ?”

แม่ของซูหว่านหว่านยิ้มพลางพยักหน้า

ความผิดปกติของลูกสาว คนที่ผ่านโลกมาก่อนอย่างเธอย่อมสังเกตเห็นได้อย่างละเอียดถี่ถ้วน