กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 211 ขออภัยด้วยนะ เจ้าไก่ฟ้าของฉันตัวนี้ลงเท้าไม่รู้จักหนักเบา!
ผู้นำตระกูลเสิ่นขมวดคิ้วพลางโบกมือให้คนหามเสิ่นหู่ออกไป
น่าขายหน้าฉิบหาย ฉี่ราดกางเกงกลางฝูงชนแบบนี้มันไม่เท่ากับตบหน้าตระกูลเสิ่นของเขาหรือไง...
ในสายตาของเขา อันที่จริงซูหว่านหว่านจะเลือกหลินว่านเจียงก็ไม่ได้สำคัญอะไร
ยังไงซะเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้คนทั้งสองคนนี้ไปได้อยู่แล้ว!
ดังนั้นผู้นำตระกูลเสิ่นจึงกำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่แทน
หลังจากเสิ่นหู่สลบและถูกหามออกไป ความคิดของทุกคนจึงวกกลับมาที่เรื่องของซูหว่านหว่านอีกครั้ง
"หลินว่านเจียง ถ้าเป็นลูกผู้ชายพอก็ก้าวออกมา ฉันขอท้าประลองกับแก!" เสิ่นซานเหอชี้หน้าหลินว่านเจียงพลางตวาดลั่น
"พี่ชาย นี่ไม่ใช่การประลองยุทธ์เลือกคู่นะเว้ย!" ซูชิงเหอลูกพี่ลูกน้องของซูหว่านหว่านเอ่ยขึ้นเรียบๆ
คนพวกนี้มันยังไงกันวะ อะไรกัน นัดดูตัวแล้วจำเป็นต้องถูกใจด้วยเหรอ?