บทที่ 172 ความจริงใจของสี่ตระกูลใหญ่

บทที่ 172 ความจริงใจของสี่ตระกูลใหญ่

ทว่าปลายสายก็ยังมีแต่เสียงสัญญาณสายไม่ว่างดังตอบกลับมา

หือ? ไม่มีคนรับสายอีกแล้วเหรอ?

หลินว่านเจียงทำบ้าอะไรของมันเนี่ย?

ความดีใจของเฉินซินวั่งมลายหายไปในพริบตา เขารู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาอีกระลอก

เขาไม่ยอมแพ้และกดโทรออกไปอีกหลายสาย

ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม หลินว่านเจียงไม่รับสายเลยแม้แต่น้อย

เฉินซินวั่งสูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่หลายเฮือก ถึงค่อยสงบสติอารมณ์และลมปราณที่พลุ่งพล่านในอกลงได้

ไม่โกรธ ไม่โกรธ เรายังหนุ่มยังแน่น!

โมโหจนเสียสุขภาพไปก็มีแต่ตัวเองที่รับกรรม!