บทที่ 160 พยัคฆ์ขาวจุติจากฟากฟ้า

บทที่ 160 พยัคฆ์ขาวจุติจากฟากฟ้า

หลี่ซิงกระโดดไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกนกบินโฉบตะปบจนล้มคว่ำลงกับพื้น

ผู้ควบคุมสัตว์อสูรที่ไม่มีสัตว์ศึก ยังจะเรียกว่าผู้ควบคุมสัตว์อสูรได้อีกหรือ?

หลี่ซิงแทบไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดาที่ไร้อาวุธในมือเลยสักนิด

"อ๊ากกก~"

เสียงกรีดร้องโหยหวนของหลี่ซิงดังขึ้นไม่ขาดสาย

ภายใต้การโจมตีอย่างหนาแน่นของเหล่านก เขาก็ไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีก จนกระทั่งเสียงของเขาเงียบหายไปโดยสิ้นเชิง เป็นการประกาศว่าชีวิตอันแสนสั้นของเขาได้จบสิ้นลงแล้ว

ชายหนุ่มแซ่หวังกับอีกคนแม้จะทิ้งลูกเสือน้อยไปแล้ว แต่พวกเขาก็ยังคงอยู่ห่างจากคนที่อยู่ข้างหน้าพอสมควร

ไม่รู้ว่านกพวกนี้จงใจเล่นงานพวกเขาเป็นพิเศษหรือไม่ เพราะการโจมตีที่ทั้งสองคนได้รับนั้นเห็นได้ชัดว่ามากกว่าคนอื่น

เหล่าทหารตามแนวชายแดนเองก็สังเกตเห็นความผิดปกติทางฝั่งนี้แล้วเช่นกัน