กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 126 ต่อไปนี้ให้อาหารสัตว์ศึกวันละห้าครั้ง!
คืนนั้น หลินว่านเจียงเข้าไปในมิติเนรเทศเพียงลำพัง
ที่นี่ตรงกับเวลากลางวันพอดี
เพราะเขาทะลวงสู่ระดับห้า มิตินี้จึงขยายออกไปอีกกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตร
ถ้าไม่ใช่เพราะมีสัตว์ศึกมากมายขนาดนี้ พื้นที่ตรงนี้คงเสียเปล่าแย่
กุนซือเจ้าหมานั่งมั่นอยู่บนหลังช้างศึกมองลงมาคุมพื้นที่ทั้งหมด และเริ่มฝึกทหารอย่างขะมักเขม่นแล้ว!
สัตว์ศึกแต่ละชนิดตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบ ราวกับกำลังยืนท่าทหาร!
เพียงแต่หมีศึกพวกนี้แบกต้นไม้ไว้ตัวละต้นมันคืออะไรกัน กังฟูแพนด้าเหรอ?
แล้วพวกลิงถือหอกบนหลังหมาป่าศึกนั่นมันอะไรกันอีก? มือขว้างเรอะ?
เมื่อเห็นท่าทีจริงจังเบอร์นี้ของเจ้าหมา หลินว่านเจียงก็แอบย่องออกมาเงียบๆ!