เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197
จินเหวินอิงนอนพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน นอนไม่หลับแม้แต่น้อย ในหัวเอาแต่คิดถึงเรื่องที่ผ่านมาระหว่างตัวเองกับลูกสะใภ้
เธอเองก็รู้ว่าตัวเองเป็นคนพูดด้วยยากอยู่บ้าง และเข้มงวดกับลูกสะใภ้มากไปหน่อย พี่สาวมักพูดอยู่เสมอว่า โชคดีที่เธอได้ลูกสะใภ้อย่างหลินเซี่ยนเวย หากเปลี่ยนเป็นคนที่อารมณ์ร้ายกว่านี้ เกรงว่าคงพาต้าเจียงย้ายออกไปอยู่ข้างนอกตั้งนานแล้ว
ความจริงเธอก็ไม่ได้มีอะไรไม่พอใจลูกสะใภ้คนนี้ ไม่อย่างนั้นตอนนั้นคงไม่ยอมรับการแต่งงานของทั้งคู่
พ่อแม่ของหลินเซี่ยนเวยต่างเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ ลุงยังเป็นผู้อำนวยการกรมอุตสาหกรรมสิ่งทอเมืองเซินเฉิง ส่วนเจ้าตัวก็เป็นครู ตอนลูกชายเพิ่งแต่งงานใหม่ ๆ ทุกครั้งที่เธอพูดถึงครอบครัวตระกูลหลินกับเพื่อนบ้าน ในใจก็อดรู้สึกภูมิใจอยู่บ้างไม่ได้
ถือเป็นครอบครัวที่มีฐานะเหมาะสมกับตระกูลเหวินของพวกเธออย่างแท้จริง
เพียงแต่ลูกสะใภ้นิสัยดีเกินไป เธอจึงยิ่งได้ใจ บางครั้งเวลาอยู่ต่อหน้าลูกสะใภ้ก็อยากแสดงอำนาจความเป็นแม่สามีขึ้นมาบ้าง
จนกระทั่งครั้งนั้น เธอเห็นเซี่ยนเวยเอาน้ำหนึ่งอ่างราดศีรษะต้าเจียง จึงอดไม่ได้ที่จะลงมือทำร้ายลูกสะใภ้ หลังจากนั้นพอนึกย้อนกลับไปก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง กลัวว่าลูกสะใภ้จะนำเรื่องไปฟ้องครอบครัวฝ่ายแม่
คิดไม่ถึงว่าทั้งตระกูลหลินและตระกูลเฮ่อจะไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย เธอจึงค่อยสบายใจขึ้น และยิ่งไม่ต้องเกรงกลัวอะไรเวลารังแกลูกสะใภ้