เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189
หลังจากเผิงหนานจือส่งลูกสาวขึ้นรถไฟแล้ว ความหนักอึ้งในใจก็หายไปมาก แม้แต่ฝีเท้าขณะเดินออกจากสถานีรถไฟก็ยังเบาสบายขึ้น
ทว่าเมื่อเข้าใกล้บ้านมากเท่าไร ความรู้สึกผ่อนคลายนั้นก็ยิ่งจางหาย เธอเริ่มหงุดหงิดกับการคิดหาวิธีรับมือเมื่อสามีซักถาม
เจียงจิ้นชวนกำลังรอเธออยู่ที่บ้านจริง ๆ
เดิมทีเช้านี้เขาตั้งใจจะเรียกภรรยาไปสอบถามข่าวหรงหรงที่ช่องรับสมัครอาสาสมัครไปทำงานชายแดนของคณะกรรมการพรรคประจำเมือง แต่หาภรรยาไม่พบในบ้าน
พอถามแม่บ้านก็รู้ว่าเธอพาเหยาเหยาไปสถานีรถไฟตั้งแต่เช้าตรู่ เขาจึงเข้าใจทันทีว่าเธอคิดจะทำอะไร
ก่อนหน้านี้เธอชมจ้างซูผิงเสียมากมาย หาว่าหรงหรงไม่ยอมแต่งงานด้วยเพราะไม่รู้จักสิ่งดี ๆ
แต่เมื่อคืนเขาเพียงแค่เสนอว่า หากหรงหรงไม่เต็มใจ ก็ลองถามเหยาเหยาดูดีไหม เธอกลับรีบร้อนส่งลูกสาวหนีไปทันที
เธอกลัวอะไรกันแน่?
ลูกสาวแท้ ๆ ของเธอจะถูกทำร้ายไม่ได้ แต่ลูกสาวของพี่ชายเขากลับสมควรถูกผลักเข้าไปในสถานที่เลวร้ายเช่นนั้นหรือ?