เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176
ฝานตัวอวิ๋นเพิ่งอ่านหนังสือแจ้งจบ เสิ่นอ้ายลี่ก็โผเข้าไปในอ้อมแขนของเขาทั้งตัว
"ตัวอวิ๋น ฉันเก่งไหม?"
พูดจบก็อดจูบแก้มเขาแรง ๆ ครั้งหนึ่งไม่ได้
ฝานตัวอวิ๋นโอบเอวเธอไว้ ยิ้มแล้วตอบว่า "แน่นอน ฉันต้องมองสหายอ้ายลี่ใหม่แล้ว!"
เสิ่นอ้ายลี่พยักหน้าอย่างจริงจัง "สหายตัวอวิ๋นก็ต้องพยายามให้มากเหมือนกันนะ! จะตามหลังสหายอ้ายลี่นิดหน่อยก็ได้ แต่อย่ามากเกินไปล่ะ!"
เธอยังใช้นิ้วทำท่าประกอบให้เห็นว่า 'นิดหน่อย' นั้นเล็กเท่าปลายเล็บเท่านั้น
"ได้ ฉันจะเชื่อฟังอ้ายลี่"
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนยิ้มแล้วพูดว่า "ความจริงตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันที่เซินเฉิง ฉันก็มองสหายอ้ายลี่เปลี่ยนไปแล้ว ฉันไม่คิดเลยว่าเมื่อเธอโตขึ้นจะทำงานด้านการผลิตเครื่องจักร"
ดังนั้นภายหลังเมื่อเห็นเธอพูดอย่างคล่องแคล่วในที่ประชุม ทั้งมั่นใจและกระตือรือร้น หัวใจของเขาจึงไม่ได้สงบนิ่งเลย