กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153
เสิ่นอ้ายลี่ถูกจูบจนมึนงง ผ่านไปพักใหญ่ก็รู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ จึงส่งเสียงอู้อี้พลางผลักเขาสองครั้ง
ด้วยความร้อนรน เธอจึงกัดริมฝีปากเขาไปหนึ่งที
ฝานตัวอวิ๋นเจ็บจนต้องปล่อยเธอ ดวงตายังคงพร่าเลือนเล็กน้อย มองเธอด้วยท่าทางน้อยใจอยู่บ้าง
อ้ายลี่สูดอากาศเย็นเข้าไปสองเฮือก กว่าจะหายใจเป็นปกติ ก่อนพูดอย่างขุ่นเคืองว่า
"ฝานตัวอวิ๋น เมื่อกี้ฉันเกือบถูกคุณจูบจนเป็นลมแล้วนะ!"
เมื่อวานยังดีอยู่แท้ ๆ ฝานตัวอวิ๋นเองก็คาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
เขาขยับเข้ามาหาอีกครั้งอย่างกระตือรือร้น ก่อนพูดอ้อนเสียงเบาว่า
"อ้ายลี่ คุณหายดีหรือยัง? ลองอีกครั้งได้ไหม?"
เสิ่นอ้ายลี่ยังไม่ทันตอบสนอง ริมฝีปากของใครบางคนก็แนบลงมาอีกแล้ว