เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131
ระหว่างรับประทานอาหาร ซูรุ่ยชิ่งยกแก้วดื่มกับเฮ่อจือเจินติดต่อกันหลายแก้ว จนสุดท้ายเฮ่อจือเจินไม่กล้ารับคำชวนอีก เพราะกลัวว่าจะเมาล้มอยู่ที่บ้านตระกูลซู
คิดไม่ถึงว่าเสิ่นชิงไต้จะยกแก้วขึ้นด้วย เฮ่อจือเจินไม่มีทางเลือก จึงดื่มเพิ่มอีกสองแก้ว
เสิ่นชิงไต้ยิ้มแล้วพูดว่า "พี่เฮ่อ ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ คืนนี้พักที่บ้านฉันสักคืนก็ได้ นาน ๆ ทีพวกเราจะได้มาอยู่พร้อมหน้ากัน แถมยังอารมณ์ดีด้วย"
วันนี้เสิ่นชิงไต้ตั้งใจมอมเหล้าเฮ่อจือเจิน เธอรู้ว่าคนวัยเดียวกับพี่สาวและเฮ่อจือเจินมักคิดหน้าคิดหลังมากเวลาจะทำอะไร บางคำพูดที่พูดไม่ออกตอนมีสติ หากอาศัยความเมาเล็กน้อยกลับอาจพูดออกมาได้พอดี
เมื่อกะว่าถึงเวลาแล้ว เธอจึงถามพี่สาวว่า "พี่คะ เรื่องที่พี่เฮ่อพูดกับพี่วันนี้ ฉันได้ยินหมดแล้ว เขากำลังรอคำตอบจากพี่อยู่ พี่ว่าอย่างไร?"
เสิ่นอวี้หลานมองน้องสาว ก่อนเหลือบมองเฮ่อจือเจินอีกครั้ง เธอประหม่าขึ้นมาทันที จนต้องรีบลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับเฮ่อจือเจิน
"พี่เฮ่อ ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ ฉัน..."
เฮ่อจือเจินคิดไม่ถึงว่าเสิ่นชิงไต้จะยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดกะทันหัน เขารีบห้ามเสิ่นอวี้หลานก่อนที่เธอจะพูดต่อ
"อวี้หลาน ฟังฉันพูดก่อน พวกเรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เติบโตมาด้วยกัน ก่อนเธอจะไปเรียนหนังสือที่เซินเฉิง เธอก็อยู่ในใจฉันแล้ว"