กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127
ผู้หญิงวัยกลางคนยังคงยิ้มแล้วพูดว่า
"พี่ชายเธอหน้าตาดีทีเดียว ยังไม่มีคนรักใช่ไหม?"
เมื่อเห็นอ้ายลี่ไม่ตอบ เธอก็พูดต่อเองว่า
"หลานชายฉันก็นิสัยละเอียดรอบคอบแบบนี้เหมือนกัน มีสาว ๆ ชอบเขาเยอะเลย เพียงแต่..."
พูดถึงตรงนี้ จู่ ๆ เธอก็ถอนหายใจยาว ราวกับหมดอารมณ์จะพูดต่อ และไม่ได้ชวนเสิ่นอ้ายลี่คุยอีก
เสิ่นอ้ายลี่โล่งใจขึ้นเล็กน้อย เธอเอนหลังพิงเบาะแล้วหลับตาพักผ่อน
เมื่อคืนเก็บข้าวของจนดึก ตอนนี้พอผ่อนคลายลงก็รู้สึกเวียนศีรษะเล็กน้อย
การเดินทางด้วยรถไฟครั้งนี้ต้องใช้เวลายี่สิบชั่วโมง เธอจึงตั้งใจจะนอนพักสักหน่อยก่อน
ขณะกำลังเคลิ้มหลับ เธอก็ได้ยินเสียงคนร้องไห้ จึงขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว