เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117
พริบตาเดียวก็มาถึงวันสุดท้ายที่อำเภออี๋
เสิ่นอ้ายลี่เห็นว่าทางโรงงานปรับปรุงงานไปเกือบหมดแล้ว จึงไปบอกลาลู่โหย่วเฉียว
ลู่โหย่วเฉียวยังเป็นห่วงเรื่องการทดลองใช้งานในภายหลัง อ้ายลี่จึงยิ้มแล้วพูดว่า
"ถ้าทางคุณยังไม่วางใจ ฉันแนะนำช่างเทคนิคให้คนหนึ่งได้นะคะ ก็คือสหายซุนโหย่วเหลียงที่เคยแนะนำเรื่องห้องพ่นน้ำให้คุณครั้งก่อน เขามีประสบการณ์ด้านนี้ค่อนข้างมากค่ะ"
ลู่โหย่วเฉียวกล่าวขอบคุณอีกครั้ง
เมื่อนึกถึงเรื่องที่แม่พูดกับเขาเมื่อคืน จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกึ่งหยอกล้อว่า
"แม่ผมพบสหายเสี่ยวเสิ่นเพียงสองครั้งก็ชอบคุณมากแล้ว เมื่อคืนยังพูดกับผมว่า ถ้าคุณเป็นหลานสาวของท่านก็คงดี ต่อให้เป็นแค่หลานสาวบุญธรรม ท่านก็คงพอใจมากแล้ว"
"สหายเสี่ยวเสิ่นลองกลับไปถามผู้ใหญ่ที่บ้านดูดีไหม ว่าตระกูลลู่ของเราจะมีโอกาสได้รับเกียรตินี้หรือเปล่า?"
เสิ่นอ้ายลี่รู้สึกพูดไม่ออกทันที