เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113
เช้าวันอาทิตย์ หลังจากหมอตรวจเยี่ยมผู้ป่วยและสั่งยาให้เสิ่นอ้ายลี่แล้ว ก็บอกว่าเธอออกจากโรงพยาบาลได้
แม้จะนอนโรงพยาบาลเพียงสองวัน แต่พอกลับถึงบ้าน เสิ่นอ้ายลี่กลับรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านดูคุ้นเคยและน่าอยู่เป็นพิเศษ
เธอเห็นกระเป๋าเดินทางของฝานตัวอวิ๋นยังวางอยู่ในห้องนั่งเล่น เห็นได้ชัดว่าสองวันที่ผ่านมาเขายุ่งจนไม่มีเวลาดูแลเรื่องของตัวเองเลย
เธอรู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย แต่ก็นึกถึงงานหมั้นของซวี่อวี๋ จึงรีบอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นเสื้อไหมพรมสีครีมกับกางเกงสีดำ สวมเสื้อโค้ตขนสัตว์สีเทาตัวยาวทับ แล้วขึ้นรถประจำทางไปยังร้านอาหารของรัฐแห่งที่สามพร้อมฝานตัวอวิ๋นซึ่งจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วเช่นกัน
ทันทีที่เดินเข้าประตู ก็เห็นซวี่อวี๋กับจี้เจ๋อซิวยืนพูดคุยกับแขกอยู่ด้านใน
วันนี้ซวี่อวี๋สวมเสื้อไหมพรมสีแดง ทับด้วยเสื้อโค้ตสีครีม ทำให้ใบหน้าดูสดใสมีเลือดฝาด ส่วนจี้เจ๋อซิวสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ทับด้วยเสื้อไหมพรมคอวีสีเทา กางเกงสีดำ และเสื้อโค้ตสีดำยาวถึงเข่า
มองจากระยะไกลแล้ว ทั้งสองดูเหมาะสมกันราวกับคู่ที่เกิดมาเพื่อกันและกัน
ซวี่อวี๋เห็นอ้ายลี่กับฝานตัวอวิ๋นตั้งแต่แรก เธอพูดกับจี้เจ๋อซิวคำหนึ่ง ก่อนเดินเข้ามาต้อนรับ
"อ้ายลี่ ดีขึ้นหรือยัง? หมอบอกว่าวันนี้ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วใช่ไหม?"