กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112
เมื่อฝานตัวอวิ๋นเห็นใบหน้าเธอแดงเรื่อราวกับเพิ่งมีไข้สูง ก็รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาทันที
"อ้ายลี่ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"
อ้ายลี่พยักหน้า ก่อนหันไปพูดกับเฉิงเฉียนที่กำลังถือกระติกน้ำร้อนเดินเข้ามา
"ตอนนี้ยังพอไหวค่ะ เพียงแต่ต้องรบกวนสหายเฉิงให้เฝ้าดูแลฉันทั้งคืน"
ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาเมื่อเช้า ก็ฝากให้เฉิงเฉียนช่วยไปตามแม่มาด้วย
แต่เฉิงเฉียนบอกว่าช่วงเช้ายังปล่อยเธอไว้คนเดียวไม่ได้ รอช่วงบ่ายค่อยไป
คิดไม่ถึงว่าตัวอวิ๋นจะมาถึงเสียก่อน
เฉิงเฉียนรีบโบกมือ
"สหายเสิ่น คุณเกรงใจเกินไปแล้ว พวกเราก็เป็นคนรู้จักกันทั้งนั้น ไม่ต้องพูดเรื่องพวกนี้หรอกครับ"