เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45
เสิ่นอ้ายลี่จำได้ว่าเมื่อก่อนพี่สะใภ้เคยพูดคุยเรื่องนี้กับพวกเธอ
"ถ้าคุณเอาบ้านไปให้คนอื่นเช่า แล้วตอนกลับมาคุณจะไม่มีบ้านอยู่ไม่ใช่หรือ?"
เธอรู้ว่าพ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้ว บ้านหลังนั้นคงมีความหมายแตกต่างจากบ้านทั่วไปสำหรับเขา
หากปล่อยให้คนอื่นเช่า แค่คิดเธอก็รู้สึกเสียดายแล้ว แม้ตัวเองจะอยากเช่าบ้านอยู่จริง ๆ ก็ตาม
อวี๋จงฉีซึ่งกำลังรอให้อ้ายลี่ตอบตกลง พอได้ยินประโยคนี้ก็ถึงกับกลั้นหายใจ ก่อนหลับตาลงอย่างสิ้นหวังเล็กน้อย
เป็นอย่างที่คิด เพื่อนรักของเธอไม่เคยทำอะไรตามที่คนทั่วไปคาดเดาได้เลย
ฝานตัวอวิ๋นไม่ได้แปลกใจกับปฏิกิริยาของอ้ายลี่
บ้านหลังนั้นเก็บความทรงจำของทั้งครอบครัวไว้จริง ๆ
แต่เหมือนที่ฝานตัวเหม่ยเคยพูดไว้ พวกเขาไม่อาจใช้ชีวิตอยู่กับความทรงจำตลอดไป