เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43
เมื่อเสิ่นอ้ายลี่และคณะกลับจากการเยี่ยมชมโรงงานเครื่องจักร พวกเขากำลังคุยกันว่าตอนเย็นจะกินอะไรดี ก็พบว่ามีคนจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่ในโถงโรงแรม
ได้ยินว่าผลการจัดการเรื่องเซี่ยเวยหลานลอกผลงานออกมาแล้ว เฉินเซียนฮุยส่งโทรเลขมาแจ้งว่า งานวิจัยนี้เป็นผลงานที่เขากับเซี่ยเวยหลานร่วมมือกันทำ
แม้เจ้าของผลงานจะบอกว่าเธอไม่ได้ลอก แต่เห็นได้ชัดว่าเซี่ยเวยหลานยังอธิบายหลักการของงานวิจัยนั้นให้ชัดเจนไม่ได้
โทรเลขฉบับนี้จึงไม่อาจขจัดความสงสัยของทุกคนได้
นักวิจัยหลายคนถึงกับมีอารมณ์รุนแรงขึ้นมา ตะโกนเสียงดังต่อหน้าผู้คนว่า
"นี่เป็นการดูหมิ่นความรู้ ดูหมิ่นวงการวิชาการอย่างเปิดเผย! พวกเราตั้งมากมายเห็นอยู่กับตา หรือจะปล่อยให้การลอกผลงานเกิดขึ้นต่อหน้าพวกเราได้จริง ๆ?"
"แล้วความยุติธรรมอยู่ที่ไหน? ศักดิ์ศรีของงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์อยู่ที่ไหน?"
"ต้องตรวจสอบให้ถึงที่สุด! เพียงเพราะเธอเป็นลูกสาวของเซี่ยเจิ้น ก็ไม่ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบแล้วหรือ? จะยึดผลงานของคนอื่นไปได้ตามใจชอบหรือ? ยังให้คนส่งโทรเลขมารับรองอีก ไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือไง?"
ผู้คนต่างโกรธแค้นกันมาก