เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41
เย่เซียวหัวเองก็ตกใจเช่นกัน "อะไรนะ คุณคงไม่ได้คิดว่าอ้ายลี่เป็นคนพูดให้คุณเสียหายหรอกนะ? พวกเรารู้จักกันมาตั้งสามสี่ปีแล้ว จำเป็นต้องพูดให้คุณเสียหายด้วยหรือ?"
หวังหยวนลี่จับคำว่า "สามสี่ปี" ได้ทันที เธอโกรธจนหัวเราะออกมา "คิดไม่ถึงเลยว่าสหายเย่จะรู้ว่าตัวเองชอบผู้หญิงประเภทไหน คุณคงรู้จักแค่คนก่อนหน้า แต่ไม่รู้ว่ายังมีอีกคนอยู่ในโรงแรมนี้สินะ? โอ๊ย คนรักของคุณนี่ทำให้ฉันได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ!"
แววตาของเย่เซียวหัวเย็นชาลงทันที เสิ่นอ้ายลี่ตบแขนเขาเบา ๆ เป็นเชิงบอกให้ใจเย็นก่อน
ส่วนตัวเธอเดินไปตรงหน้าหวังหยวนลี่ แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า "หยวนลี่ ดูเหมือนเธอจะยังไม่เข็ดกับบทเรียนเรื่องแต่งข่าวลือเลยนะ คำพูดอะไรก็กล้าพูด ข้อหาอะไรก็กล้ายัดใส่หัวคนอื่น"
เธอหยุดหายใจครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ "ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองไม่เคยทำอะไรผิดต่อเธอ แต่เธอกลับคิดจะลากฉันลงไปในโคลนตมอยู่ตลอด"
เธอเหลือบมองสัมภาระของหวังหยวนลี่อย่างมีนัย แล้วพูดว่า "ยินดีด้วยนะ ในที่สุดเธอก็ได้รับสิ่งดี ๆ ที่เธออยากมอบให้ฉันแล้ว"