กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24
เสิ่นอ้ายลี่เข้าใจทันทีว่าเรื่องน่าอายของตัวเองเมื่อวานถูกเพื่อนร่วมชั้นเก่าเห็นเข้าแล้ว เธอจึงห่อเหี่ยวลงเล็กน้อย
แต่ก็ยังฝืนพูดอย่างหนักแน่นว่า
"สำหรับน้ำใจอันยิ่งใหญ่ของสหายฝาน ฉันย่อมต้องทุ่มสุดตัวตอบแทน!"
ในใจแอบคิดว่า ต่อให้ครั้งนี้ต้องยืมเงินคนอื่น เธอก็จะต้องทำให้ฝานตัวอวิ๋นหยุดพูดเรื่องนี้ให้ได้!
สหายฝานตรงหน้าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนลง
"อ้ายลี่ ทำไมตอนนี้เธอถึงทำตัวห่างเหินกับฉันขนาดนี้?"
เสิ่นอ้ายลี่รู้สึกสะดุดใจกับเสียงเรียกนั้น
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินใครเรียกชื่อ 'อ้ายลี่' ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเนิบนาบถึงเพียงนี้ ราวกับเสียงละเมอ
เธอถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ กว่าจะตั้งสติได้ก็ผ่านไปพักใหญ่