กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16
ทันทีที่คลี่จดหมายออก เสิ่นอ้ายลี่ก็ต้องตะลึงกับลายมือที่เป็นระเบียบอย่างยิ่ง
ตัวอักษรเขียนด้วยหมึกสีดำ เส้นลายมือเรียวแข็งแรงมีพลัง ราวกับกำลังชมงานอักษรศิลป์
ทำไมในความทรงจำของเธอ ฝานตัวอวิ๋นถึงดูไม่ค่อยสนใจการเรียนเลยนะ?
แต่ลายมือของเขากลับสวยขนาดนี้!
ตอนต้นจดหมายเป็นคำชี้นำสูงสุดหนึ่งย่อหน้า จากนั้นจึงเขียนว่า
"สหายเสิ่นอ้ายลี่ สวัสดี!
สหายฝานตัวเหม่ยบอกว่าสุขภาพของคุณดูไม่ค่อยดีนัก ผมจึงส่งอาหารบางอย่างมาให้เป็นพิเศษ ขอให้คุณหายป่วยโดยเร็ว!
หากจะตอบจดหมาย กรุณาส่งถึงฝานตัวอวิ๋น สำนักงานอุตสาหกรรมอำเภอฉงซาน เกาะไห่หนาน"
ลายเซ็นด้านล่างกลับแปลกอยู่บ้าง ไม่ใช่ 'ฝานตัวอวิ๋น' แต่เป็น 'สหายเสี่ยวฝาน'!